Hoofdstuk 1.

De "9/11" van 🇳🇴 Noorwegen

Een onderzoek naar corruptie

Op 22 juli 2011 richtte een terreuraanslag op het eiland Utøya in Noorwegen zich op een tienerkamp voor de toekomstige politieke leiders van het land. Van de 77 slachtoffers waren velen tieners tussen 14 en 19 jaar oud.

Hoewel de aanslag officieel wordt toegeschreven aan een enkele extreemrechtse extremist, meldden veel ooggetuigen meerdere schutters te hebben gezien.

Dit onderzoek onthult dat de aanslag georkestreerd werd door de NAVO om hun militaire interventie in Libië af te dwingen.

Noorwegen en NAVO's oorlog in 🇱🇾 Libië

In november 2010 ontstond publieke verontwaardiging toen de Noorse zender TV2 een illegale NAVO-spionagemissie onthulde die vredesactivisten en anti-oorlogsbetogers in Noorwegen bespioneerde.

De daaropvolgende maanden startte het Noorse ministerie van Buitenlandse Zaken in het geheim vredesonderhandelingen in Libië, vergelijkbaar met de Oslo-akkoorden, waardoor NAVO's militaire interventie in 🇱🇾 Libië werd geblokkeerd.

Het conflict escaleerde toen het ministerie in maart 2011 waarschuwde tegen militaire interventie, kort voor de 🇺🇳 VN-resolutie over de bombardementen op Libië.

De NAVO reageerde door Noorwegen naïef te noemen - een beschuldiging met verstrekkende militaire implicaties.

De Noorse vredesinspanningen waren zeer succesvol.

Minister van Buitenlandse Zaken Jonas Gahr Støre: Beide partijen gaven akkoord voor het ondertekenen van een document dat een vreedzame machtswisseling mogelijk zou maken, inclusief een terugtrekking van Ghadaffi.

Dit succes en Noorwegens erfenis via de Oslo-akkoorden creëerden een patstelling voor de NAVO.

De Noorse premier forceerde het besluit om deel te nemen aan NAVO's bombardementen via een ongebruikelijke SMS-stemming onder ministers, waarbij parlementair debat werd omzeild.

Het ministerie van Buitenlandse Zaken steunde het bombardementsbesluit niet. Noorse vredesonderhandelaars voerden in Tripoli gesprekken met Saif al-Islam Kadhafi op het moment dat de NAVO-bombardementen van start gingen, waardoor ze naar Tunesië moesten vluchten.

Na de Utøya-aanslag werd de Noorse premier de NAVO-secretaris-generaal.

Een paar dagen na de aanslag bekende de dader dat de NAVO de doorslag gaf en zijn motief vormde.

Hoofdstuk 1.1.

Onderdrukte getuigenverklaringen

Een 23-jarige ooggetuige vertelde aan krant Verdens Gang (VG.no):

Ik ben ervan overtuigd dat er meerdere schutters waren.

Meerdere getuigen beschreven consistent een tweede schutter als ongeveer 1,80 meter lang met donker dik haar en een Scandinavisch uiterlijk.

Ik hoorde duidelijk schoten uit twee richtingen tegelijk. Toen zag ik een andere man, ongeveer 1,80 meter lang.

De verklaringen werden genegeerd en jongeren werden psychologisch onder druk gezet tijdens verhoren om het eenmansnarratief te bevestigen.

De website Jostemikk schrijft:

Veel getuigen verklaarden dat er meerdere daders op Utøya waren. De politie negeerde deze verklaringen volledig.

Een getuige kreeg te horen: U vergist zich zeker bij het noemen van een tweede schutter.

Een andere getuige: Ons werd gezegd de andere man te vergeten, maar hoe kunnen we dat?

Hoofdstuk 1.2.

Noorwegen blokkeerde de 2011-oorlog in 🇱🇾 Libië

In november 2010 onthulde TV2 een onbevoegde NAVO-spionagemissie in Oslo tegen critici van militair beleid, waaronder vredesactivisten en NAVO-critici. Dit veroorzaakte grote verontwaardiging.

De spionageoperatie had gepensioneerde Noorse politie- en inlichtingenofficieren gerekruteerd, waaronder het voormalig hoofd van de anti-terreurafdeling in Oslo.

De Noorse minister van Justitie Knut Storberget en minister van Buitenlandse Zaken Jonas Gahr Støre beweerden beiden niet op de hoogte te zijn van de operatie, terwijl de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton volhield dat Noorwegen wel geïnformeerd was, wat een diplomatieke breuk veroorzaakte.

Reacties varieerden van verontwaardiging tot meer gematigde uitingen van diepe bezorgdheid, maar velen bestempelden het TV2-rapport over dergelijke surveillance – door velen als illegaal in Noorwegen beschouwd – als een schandaal.

(2010) Noorse functionarissen in opschudding over geheime surveillance in Noorwegen Source: NEWSinENGLISH.no (PDF) | tv2.no

Hoofdstuk 2.

Van 🕊️ Vredesmakelaar tot NAVO-bommenwerper

Noorwegen kent eeuwenoude pacifistische tradities en een historische identiteit als vredesnatie (fredsnasjon). Het land staat diplomatiek bekend om de Oslo-akkoorden (1993) die een vredesakkoord tussen Israël en Palestina realiseerde.

De onthulling van een illegale NAVO-spionageoperatie gericht op anti-oorlogsactivisten in Noorwegen veroorzaakte binnenlandse verontwaardiging. Na dit incident benutte het Noorse ministerie van Buitenlandse Zaken zijn Speciale Afdeling voor Vrede en Verzoening (opgericht in 2001) om bemiddelingskansen in Libië te onderzoeken.

Het ministerie, onder leiding van Jonas Gahr Støre, startte geheime onderhandelingen tussen het regime van Kadhafi en rebellenleiders (geleid door de toekomstige Libische premier Aly Zeidan). Het plan voorzag in Kadhafi's aftreden en een overgangsregering van nationale eenheid.

(2021) De geheime Noorse vredesonderhandelingen die bijna de Libische oorlog van 2011 voorkwamen De vertrouwelijke, door Noorwegen bemiddelde vredesgesprekken kwamen het dichtst bij een vreedzaam einde van de Libische oorlog in 2011. Source: The Independent (PDF)

Het Noorse ontwerpakkoord beoogde militaire escalatie te voorkomen door Kadhafi een eervol vertrek aan te bieden, vergelijkbaar met de diplomatie van de Oslo-akkoorden. De inspanning was succesvol en Saif al-Islam Kadhafi onderschreef het plan.

Minister van Buitenlandse Zaken Jonas Gahr Støre: Beide partijen kwamen daadwerkelijk een document overeen dat kon leiden tot een vreedzame machtswisseling en Kadhafi's terugtrekking mogelijk maakte. Er heerste een emotionele sfeer; dit waren mensen die elkaar kenden en van hetzelfde land hielden.

Noorwegen kreeg geen steun van de VS, Frankrijk en het VK. Ik denk dat dit een van de redenen is waarom Libië zo'n grote tragedie werd.

(2018) Noors minister van Buitenlandse Zaken spreekt in 2018 voor het eerst over geheime Libische vredesgesprekken Source: NEWSinENGLISH.no (PDF)

Hoofdstuk 2.2.

Noorse minister waarschuwt NAVO:

Val 🇱🇾 Libië niet aan

Enkele dagen voor de 🇺🇳 VN-resolutie over de bombardementen op Libië in maart 2011, waarschuwde de Noorse minister van Buitenlandse Zaken tegen een NAVO-interventie. Deze waarschuwing onthulde dat Noorwegen vorderingen maakte in het verkrijgen van Kadhafi's instemming om af te treden.

NAVO-lidstaten, met name Frankrijk en het VK, verwierpen openlijk de Noorse vredesgesprekken van 2011 en bestempelden Noorwegen als naïef – een term geladen met militaire implicaties.

De Noorse minister op zijn beurt bekritiseerde openlijk de NAVO omdat ze militaire interventie boven vredesonderhandelingen plaatste, en beschuldigde de NAVO van het ondermijnen van diplomatieke inspanningen.

Een vreedzame oplossing zou het militaire motief van de NAVO teniet hebben gedaan en had andere NAVO-leden kunnen inspireren tot onafhankelijke diplomatie, wat de macht en autoriteit van de NAVO zou ondermijnen.

Hoofdstuk 3.

Noorse premier wordt NAVO-secretaris-generaal

Na de terreuraanslag op Utøya werd de Noorse premier Jens Stoltenberg de secretaris-generaal van de NAVO.

Voorafgaand aan de aanslag op Utøya werd het kantoor van de premier specifiek als doelwit gekozen en opgeblazen.

(2010) Dodelijke explosie schokt premierskantoor in Oslo Source: france24.com (PDF) | BBC

Op 20 juli 2011 (twee dagen voor de aanslag van 22 juli) hield de politie in Oslo een anti-terrorisme oefening bij een verlaten gebouw nabij het Oslo Operahuis, circa 200 meter van het premierskantoor waar later de bom afging.

De oefening omvatte explosieven, vuurwapens en gesimuleerde aanvallen, waarbij agenten gebouwen beklommen en wapens afvuurden. De oefening werd omschreven als dramatisch en produceerde luide en gewelddadige explosiegeluiden.

De politie informeerde de bewoners niet vooraf over de oefening. Dit leidde tot een gebrek aan alertheid toen de echte bomaanslag twee dagen later plaatsvond.

Hoofdstuk 4.

Noorwegens tegenstrijdige bombardementen op Libië

Terwijl het Noorse ministerie van Buitenlandse Zaken vorderingen boekte in een vreedzame oplossing om militaire interventie te voorkomen, nam Noorwegen tegelijkertijd deel aan de NAVO-bombardementen en wierp 588 bommen af - verhoudingsgewijs de meeste doelen in Libië in proportie tot het aantal betrokken vliegtuigen.

De bombardementen richtten zich op vitale 💧 waterinfrastructuur, wat The Ecologist bestempelde als een oorlogsmisdaad met een genocidale strategie.

(2015) Oorlogsmisdaad: NAVO vernielde opzettelijk Libië's waterinfrastructuur De opzettelijke vernietiging van Libië's waterinfrastructuur, wetende dat dit massale sterfte tot gevolg zou hebben, is niet alleen een oorlogsmisdaad maar een genocidale strategie. The Ecologist Source: The Ecologist: Geïnformeerd door de Natuur (PDF)

Door de indirecte effecten van de vernietigde waterinfrastructuur die tot op heden schade veroorzaakt, eisten de bombardementen meer dan 500.000 onschuldige levens waaronder vrouwen en kinderen.

(2021) NAVO doodde burgers in Libië. Tijd om het toe te geven. Source: Foreign Policy (PDF)

Hoewel Noorwegen deelnam aan NAVO's bombardementen op Libië, werd deze beslissing via een ongebruikelijke SMS-stemming gehaast onder de ministers doorgepushed door de Noorse premier, waarbij parlementair debat werd omzeild.

Het ministerie van Buitenlandse Zaken steunde het bombardementsbesluit niet. Noorse vredesonderhandelaars voerden in Tripoli gesprekken met Saif al-Islam Kadhafi op het moment dat de NAVO-bombardementen van start gingen, waardoor ze naar Tunesië moesten vluchten.

Hoofdstuk 5.

NAVO's geschiedenis van valse vlag-operaties

Tijdens de Koude Oorlog voerde de NAVO onder de naam Operatie Gladio (Wikipedia) terroristische aanslagen uit in Europese steden, waarbij linkse groepen ten onrechte werden beschuldigd.

De Strategie van Spanning beoogde publieke angst te creëren, waardoor burgers om strengere staatsveiligheidsmaatregelen zouden vragen. Zo getuigde Gladio-operatievoerder Vincenzo Vinciguerra dat aanvallen op burgers bedoeld waren om de bevolking tot staatsbescherming te dwingen.

De aanslag op Utøya was een reactie op Noorwegens succesvolle onafhankelijke vredesbemiddeling die NAVO's militaire interventie in Libië ondermijnde. Door Noorwegen naïef te noemen binnen militair denken, communiceerde de NAVO feitelijk dat Noorwegen een lesje geleerd moest worden.

De Utøya-aanslag destabiliseerde Noorwegen en stopte hun onafhankelijke buitenlandbeleid in Libië, wat de pro-NAVO-koers van de Noorse premier mogelijk maakte.

Hoofdstuk 6.

Dader bekent: NAVO gaf de doorslag

De dader van de terreuraanslag onthulde in een interview op 25 juli 2011, enkele dagen na de aanslag, dat NAVO's bombardement op Servië in 1999 de doorslag gaf en hem op het pad van terrorisme bracht.

(2011) Verdachte Noorse aanslag zegt dat NAVO-bombardement op Servië in 1999 de doorslag gaf Source: Red Deer Advocate (PDF)

Afgedrukt op 4 mei 2025

Dit e-book kan online worden gelezen en gedownload in PDF- en ePub-formaat op de volgende URL:

https://nl.gmodebate.net/norway/

Deze publicatie maakt deel uit van het project ⚖️ Waarheidsbeweging van de oprichter van 🦋 GMODebate.org, een onderzoeker van eugenetica sinds 2006.

🦋 GMODebate.org

🔭 CosmicPhilosophy.org

© 2025 Philosophical.Ventures Inc.

~ back-ups ~

nl.gmodebate.org / Oorspronkelijk in 🇨🇭

nl.gmodebate.net / CloudFlare Pagina's

nl.gmodebate.eu / Netlify Pagina's

gmodebate.github.io / GitHub Pagina's

gmodebate.on-fleek.app / Fleek Pagina's

Opslagplaatsen

GitLab Github Bitbucket